' />

*Het hierna volgende blog schreef ik voor mijn werk, voor stichting MissionPuppy Nederland

Het is zaterdag eind van de middag wanneer ik (Anjana) dit bericht schrijf. Ik weet dat menig hulpverlener nog aan het werk is. Is het niet nog praktiserend, dan wel in het hoofd. De meeste van ons hebben namelijk een natuurlijke bewogenheid voor de wereld om ons heen. Noem het een roeping, noem het een gave, noem het een sterke interesse. Feit is dat we betrokken zijn bij onze cliënten, en al hebben we geleerd een professionele afstand te bewaren, verhalen raken tóch. Zeker als ervaringsprofessional kan ik dat laatste sterk beamen. Je weet immers zo goed waar je cliënten doorheen gaan. Wellicht ga je die extra mijl voor ze.

Een ‘extra mijl’. Het is een bijbelse term. Net als het woord ‘hoop’. Ik vind het mooie termen. Toch maakt het je als hulpverlener ook kwetsbaar, en niet alleen als hulpverlener, maar ook gewoon als mens. Want waar stopt de zorg voor de ander en start de zorg voor jezelf? Het is een onderwerp waar ik veel over na heb gedacht het afgelopen jaar. Jezelf ten dienst stellen van de ander is denk ik in veel gevallen inderdaad een roeping. Een roeping die je kunt uitvoeren als hulpverlener, maar ook als docent(e) op een school, als kap(st)(p)er, als caissière bij de supermarkt, als advocaat. Maar jezelf ten dienst stellen van de ander is ook een gave. Je moet nuchter zijn en stevige wortels hebben, je kunt het namelijk nooit voor iedereen goed doen.

“Hoge bomen vangen veel wind” is een bekend spreekwoord. Ik geloof niet dat het letterlijk zo uit de bijbel komt, hoewel het strookt met veel bijbelse wijsheden. Feit is dat het betekent dat iemand met veel verantwoordelijkheid ook veel kritiek over zich heen krijgt. Het is niet makkelijk om je hoofd boven het maaiveld uit te steken, weer zo’n wijsheid. En eigenlijk hebben ze alles te maken met (op)groeien. Opgroeien is namelijk ook helemaal niet zo makkelijk. Als jong kind maak je fouten, maar de meeste volwassenen zien ze nog wel door de vingers. Je moet het immers allemaal nog leren. Reden waarom we het beter ‘leerervaringen’ dan ‘fouten’ zouden moeten noemen. Word je ouder en groei je op, dan word je geacht het allemaal wel te weten. Dingen worden je ineens veel zwaarder aangerekend. Mensen zijn kritisch naar hoe je de dingen doet, stellen je kritische vragen, zijn misschien eens boos of zelfs pisnijdig op je. Het zijn sterke emoties waar je als kind vaak nog een beetje voor beschermd werd. Opgroeien is dus helemaal zo makkelijk niet, en zeker als gevoelige jongere niet. Want je wilt het zo graag goed doen. En dat lukt je niet altijd.

Soms zijn kinderen bang om op te groeien. Bang om groot te worden. Jongeren zijn soms bang om de volwassenheid te bereiken. Zelf ben ik onlangs 30 geworden. Dertig is toch wel echt volwassen, en ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind. Makkelijk? Nee dat niet. Bakken kritiek krijg ik over me heen en van alles is er over me geschreven. Toch ga ik door, want ‘hoge bomen’. Toen ik klein was naaide mijn moeder regelmatig kleding voor mij. Dat vond ze leuk. Jurkjes met van die schattige roezeltjes bijvoorbeeld. Die vond ik ook mooi. Wat ik niet leuk vond, waren de broeken die ze ‘op de groei’ maakte. Die dingen waren veel te groot en de broekspijpen moest je dan oprollen. Dat zat helemaal niet lekker! Ik had een hekel aan het woord ‘op de groei’. Toch was het een woord dat mijn moeder liefdevol gebruikte. Ze wist immers, ze wílde immers, dat ik groeien zou. Dat ik in mijn bestemming komen zou.

Ik geloof dat we allemaal op deze wereld zijn om te groeien. Om in onze bestemming te komen. Om dat te doen, waar we goed in zijn, waar we voor geboren werden. Groeien betekent echter ook, dat we misschien die hoge boom worden. En dat is niet makkelijk. Groeien heeft alles te maken met het overwinnen van (ernstige eetproblemen als) anorexia. Groeien heeft alles te maken met het overwinnen van trauma’s. Groeien heeft alles te maken met ontwikkeling, met sterker worden. Met balans vinden. Met het fundament in jezelf weten zelfs als de vaste grond onder je voeten dreigt weg te zakken.

Wil jij meer weten over hoe jij kunt groeien, en over hoe honden je daarbij kunnen helpen? Wil jij meer weten over het ontdekken van jouw persoonlijke talenten en over het ontwikkelen van een sterke basis in jezelf? Wil jij gezien worden, oefenen en leren, individueel, of in een groepje? Wil jij (dit is een keuzemodule) graag weten hoe God jou wil bevestigen in wie jij bent en kunt worden? Neem dan vrijblijvend eens contact op. Ik geloof namelijk dat ook jij gemaakt bent op de groei! ♡

Afbeelding: groei, volwassenheid, bomen, durven zijn wie je bent & lopen in je bestemming

0
0 reacties

Laat een reactie achter

©2018 ChristelijkPodium VOF - Alle rechten voorbehouden | Privacy Statement | Cookie Verklaring

X

Log in met uw accountgegevens

of    

Inloggegevens vergeten?

Create Account